:






Ehramlı Bir Kimsənin Öldüyü Vaxt Ediləcək Əməllər




 

حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: بَيْنَمَا رَجُلٌ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ، إِذْ وَقَعَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَوَقَصَتْهُ، أَوْ قَالَ، فَأَوْقَصَتْهُ؛ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ وَلاَ تُحَنِّطُوهُ، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا

 

753. İbn Abbas y demişdir: Bir nəfər Ərəfatda ikən dəvəsinin üstündən yerə yıxıldı və boynu sındı. Peyğəmbər r buyurdu: Onu su və sidr ilə yuyun və iki parçaya bürüyün; ona ətir vurmayın, başını da örtməyin, çünki Qiyamət günü o, təlbiyə deyə-deyə həşr olunacaq. (Buxari 1265, 1851, Muslim 2953, 1206/98)



جواز اشتراط المحرم التحلل بعذر المرض ونحوه

 

Ehramlının Xəstəlik Və Ona Bənzər Üzürlü Bir Səbəbdən Dolayı Ehramdan Çıxmağın Şərt Qoşmasının İcazəli Olması

 

حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: دَخَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَلَى ضُبَاعَةَ بِنْتِ الزُّبَيْرِ، فَقَالَ لَهَا: لَعَلَّكِ أَرَدْتِ الْحَجَّ قَالَتْ: وَاللهِ لاَ أَجِدُنِي إِلاَّ وَجِعَةً فَقَالَ لَهَا: حُجِّى وَاشْتَرِطِي، قُولِي: اللهُمَّ مَحِلِّى حَيْثُ حَبَسْتَنِي وَكَانَتْ تَحْتَ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ



 

754. Aişə O demişdir: Peyğəmbər r Dubaə Bint Zubeyrin yanına gəlib ona dedi: Deyəsən, sən həccə getmək istəyirsən?. Qadın: Vallahi, mən özümü çox pis hiss edirəm. Peyğəmbər: Sən həccini yerinə yetir və: Allahım, Sən məni harada dayandırsan, orada ihramdan çıxacağam! deyərək şərt kəs. Bu qadın Miqdad ibn Əsvədin arvadı idi. (Buxari 5089, Muslim 2960, 1207/154)

 

بيان وجوه الإحرام وأنه يجوز إِفراد الحج والتمتع والقران وجواز إِدخال الحج على العمرة، ومتى يحل القارن من نسكه

 

Həccin Növlərinin Bəyanı, İfrad, Təməttu Və Qiran Həcci Etməyin İcazəli Olması, Həcci Ümrə İlə Birlikdə Etmyin İcazəli Olması Və Qiran Həcci Edənin Nə Zaman Ehramdan Çıxacağı

 

حديث عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَتْ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُهِلَّ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ، ثُمَّ لاَ يَحِلَّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَميعًا فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ، وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَشَكَوْتُ ذلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: انْقُضِى رَأْسَكِ، وَامْتَشِطِى وَأَهِلِّى بِالْحَجِّ وَدَعِي الْعُمْرَةَ فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْنَا الْحَجَّ أَرْسَلَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرْتُ فَقَالَ: هذِهِ مَكَانَ عُمْرَتِكِ قَالَتْ: فَطَافَ الَّذِينَ كَانُوا أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالمَرْوَةِ، ثُمَّ حَلُّوا، ثُمَّ طَافُوا طَوافًا وَاحِدًا بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى وَأَمَّا الَّذيِنَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوافًا وَاحِدًا

 

755. Peyğəmbərin r zövcəsi Aişə O rəvayət edir ki, Peyğəmbərlə r bərabər Vida həccinə çıxmışdıq. Ümrə niyyətiylə ehrama girdik. Sonra Peyğəmbər r buyurdu: Kimin yanında heyvanı varsa həcc və ümrəyə niyyət edib ehrama girsin. Sonra hər iksini (bitirməmiş) ehramdan çıxmasın. Məkkəyə çatdıqda mən heyz oldum. Kəbəni, Səfa və Mərvanı təvaf etmədim. Bundan Peyğəmbərə r şikayət etdim. O: Saçını aç, daran, ümrəni tərk et və həccə niyyət et! deyə buyurdu. Mən elə də etdim. Həcci bitirdikdən sonra Peyğəmbər r məni AbdurRahman İbn Əbu Bəkrlə birlikdə Tənim (ehrama girmək üçün yer) adlanan yerə göndərdi. Ümrə etdim. Peyğəmbər: Bu ümrənin əvəzinədir. Aişə: Kim ümrəni niyyət etmişdirsə Kəbəni, Səfa və Mərvanı təvaf edib ehramdan çıxdılar. Sonra minadan qayıdanda bir təvaf da etdilər. Lakin kim həcc və ümrəyə niyyət etmişdirsə onlar yalnız bir təvaf etdilər. (Buxari 1556, Muslim 2968, 1211/111)

 

حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ، فَقَدِمْنَا مَكَّةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ وَلَمْ يُهْدِ فَلْيُحْلِلْ، وَمَنْ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ وَأَهْدَى فَلاَ يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ بِنَحْرِ هَدْيِهِ، وَمَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ فَلْيُتِمَّ حَجَّهُ قالَتْ: فَحِضْتُ فَلَمْ أَزَلْ حَائِضًا حَتَّى كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ وَلَمْ أُهْلِلْ إِلاَّ بِعُمْرَةٍ، فَأَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَنْقُضَ رَأْسِي وَأَمْتَشِطَ وَأُهِلَّ بِحَجٍّ، وَأَتْرُكَ الْعُمْرَةَ، فَفَعَلْتُ ذلِكَ حَتَّى قَضَيْتُ حَجِّى؛ فَبَعَثَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ، وَأَمَرَنِي أَنْ أَعْتَمِرَ، مَكَانَ عُمْرَتِي، مِنَ التَّنْعِيمِ

 

756. Aişə O rəvaayət edir ki, biz Vida həccində Peyğəmbərlə r birlikdə yola çıxdıq. Bizdən kimi ümrə niyyətliylə ehrama girmiş, kimi də həcc niyyətiylə ehrma girmişdir. Nəhayət Məkkəyə gəldik. Peyğəmbər: Ümrə niyyətiylə ehrama girib qurban kəsməyən ehramdan çıxsın. Ümrə niyyətiylə ehrama girib qurban kəsən ta qurbanını kəsmək surətiylə ehramdan çıxıncaya qədər ehramdan çıxmasın. Həcc niyyətiylə ehrama girmiş olan isə həccini tamamlasın buyurdu. Aişə: Mən heyz oldum və Ərafa gününə qədər heyzli oldum. Mən isə sırf ümrə niyyətiylə ehrama girmişdim. Peyğmbər r mənə saçımı açmağı, daranmağı, həcc niyyətiylə ehrma girməyimi və ümrəni tərk etməyimi əmr etdi. Mən də bunları etdim. Nəhayət həccimi yerinə yetirdikdə Əbu Bəkrin y oğlu AbdurRahmanı mənimlə göndərdi və mənə ümrənin yerinə Tənim adlanan yerdən ümrə etməyimi əmr etdi. (Buxari 319, Muslim 2969, 1211/112)

 

حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: خَرَجْنَا لاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ، فَلَمَّا كُنَّا بِسَرِفَ حِضْتُ، فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي، قَالَ: مَا لَكِ، أَنُفِسْتِ قُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: إِنَّ هذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاقْضِى مَا يَقْضِى الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ قَالَتْ: وَضَحَّى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرِ

 

757. Aişə O rəvayət edir ki, biz həcc ziyarətini yerinə yetirmək məqsədilə yola çıxdıq. (Nəhayət,) gəlib Sərifə (Məkkənin on bir kilometrliyində yerləşən yerə) çatdıqda mən heyz oldum. Peyğəmbər r mənim yanıma girib ağladığımı gördü və: Sənə nə olub? Yoxsa heyz olmusan? deyə soruşdu. Mən: Bəli! deyə cavab verdim. O dedi: Bu, Allahın Adəm qızları üçün əzəldən müəyyən etdiyi bir işdir. Buna görə də sən, hacıların yerinə yetirdiyi (həcc əməllərinin hamısını) yerinə yetir. Yalnız Kəbəni təvaf etməkdən başqa. Aişə: Peyğəmbər r zövcələri adından bir inək qurban etdi dedi. (Buxari 294, 5559, Muslim 2976, 1211/119)

 

حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: خَرَجْنَا مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَحُرُمِ الْحَجِّ، فَنَزَلْنَا سَرِفَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ َلاصْحَابِهِ: مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلاَ وَكَانَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ذَوِي قُوَّةٍ الْهَدْىُ، فَلَمْ تَكُنْ لَهُمْ عُمْرَةً، فَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي، فَقَالَ: مَا يُبْكِيكِ قُلْتُ: سَمِعْتُكَ تَقُولُ َلأصْحَابِكَ مَا قُلْتَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ، قَالَ: وَمَا شَأْنُكِ قُلْتُ: لاَ أُصَلِّي قَالَ: فَلاَ يَضُرَّكِ، أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ، كُتِبَ عَلَيْكِ مَا كُتِبَ عَلَيْهِنَّ، فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ، عَسى اللهُ أَنْ يَرْزُقَكِهَا قَالَتْ: فَكُنْتُ، حَتَّى نَفَرْنَا مِنْ مِنًى، فَنَزَلْنَا الْمُحَصَّبَ، فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمنِ، فَقَالَ: اخْرُجْ بِأخْتِكَ الْحَرَمَ، فَلْتَهِلَّ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ افْرُغَا مِنْ طَوَافِكمَا أَنْتَظِرْكُمَا ههُنَا فَأَتَيْنَا فِي جَوْفِ اللَّيْلِ، فَقَالَ: فَرَغْتُمَا قُلْتُ: نَعَمْ فَنَادَى بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ، فَارْتَحَلَ النَّاسُ وَمَنْ طَافَ بِاللَّيْلِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، ثُمَّ خَرَجَ مُوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ

 

758. Aişə O rəvayət edir ki, bizlər həcc ayları içində və həcc haramları (haram aylarda) həcc niyyətiylə ehrama girib təlbiyyə edərək (Mədinədən) çıxdıq. Nəhayət Sərif adlanan yerə çatdıq. Peyğəmbər r səhabələrinə: Hər kimin yanında qurbanı yoxdursa və həccini ümrəyə çevirmək istəyirsə belə də etsin. Bərabərində qurbanı olan kimsəyə gəldikdə isə o, həccini ümrəyə çevirməsin deyə buyurdu. Peyğəmbərin r yanında və səhabələrdən qüvvət sahibi olan bir qrup kimsələrin yanlarında qurbanlıq heyvanlar vardı. Bunlar üçün ümrə etmək (mümkün) olmadı. Mən heyz oldum. Peyğəmbər r yanıma daxil oldu. Mən (həcc əhkamlarını yerinə yetirə bilməyəcəyim deyə) ağlayırdım. Peyğəmbər: Səni ağladan nədir? deyə buyurdu. Mən: Səhabələrinə söyləmiş olduğun sözləri mən eşitdim. Mən isə ümrədən qaldım dedim. Peyğəmbər: Halın nədir? dedi. Mən: Namaz qılmıram dedim. Peyğəmbər: Bu hal sənə zərər verməz. Sən də Adəm qıızlarından bir qadınsan. Onların üzərinə yazılmış olan sənin də üzərinə yazılmışdır. Sən həcc niyyətində ol! Umulur Allah səni ruziləndirər deyə buyurdu. Aişə: Artıq mən Peyğəmbərin r əmr etdiyi kimi həcc niyyətində idim. Nəhayət həcc əməllərini bitirib Minadan dağıldığımız və Muhassəbdə qonaq olduğumuz zaman Rəsulullah qardaşım AbdurRahmanı çağırdı və: Bacını haramdan çıxar, ümrə niyyətiylə ehrama girib təlbiyə etsin. Sonra ümrə təvafını bitirdikdən sonra mən sizləri burada gözzləyirəm deyə buyurdu. Biz ümrəmizi bitirdikdən sonra gecə ikən ora gəldik. Rəsulullah: Ümrənizi bitirdinizmi? deyə buyurdu. Mən: Bəli dedim. Bundan sonra Peyğəmbər r səhabələrinə də hərəkət etməi əmr etdi. Sübh namazından öncə Beyti də təvaf edənlər hərəkətə başladılar. Peyğəmbər r özü də Mədinəyə yola çıxdı. (Buxari 1788, Muslim 2980, 1211/123)

 

حديث عَائِشَةَ، خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلاَ نُرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ، فَلَمَّا قَدِمْنَا تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يَحِلَّ، فَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ وَنِسَاؤُهُ لَمْ يَسُقْنَ فَأَحْلَلْنَ قَالَتْ عَائِشَةُ، فَحِضْتُ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ، فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ، قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجَّةٍ قَالَ: وَمَا طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا مَكَّةَ قُلْتُ: لاَ قَالَ: فَاذْهَبِى مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّى بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ مَوْعِدُكِ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ صَفِيَّةُ: مَا أُرَانِي إِلاَّ حَابِسَتَهُمْ قَالَ: عَقْرَى حَلْقَى أَوَ مَا طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ، قُلْتُ: بَلَى قَالَ: لاَ بَأْسَ، انْفِرِى قَالَتْ عَائِشَةُ: فَلَقِيَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُصْعِدٌ مِنْ مَكَّةَ وَأَنَا مُنْهَبِطَةٌ عَلَيْهَا، أَوْ أَنَا مُصْعِدَةٌ وَهُوَ مُنْهَبِطٌ مِنْهَا

 

759. Aişə O demişdir: Biz Peyğəmbərlə r birlikdə həcc ziyarətinə yollandıq. (Məkkəyə) gəlib çatdıqda Kəbəni təvaf etdik. Peyğəmbər r özü ilə qurbanlıq heyvan gətirməyənlərə ihramdan çıxmağı əmr etdi və onlar da ihramdan çıxdılar. Onun zövcələri özləri ilə heyvan gətirməmişdilər deyə ihramdam çıxdılar. Mən heyzli olduğum üçün Kəbəni təvaf etmədim. (Nəhayət,) Muhassəbdə olduğumuz gecə mən dedim: Ya Rəsulullah, camaat ümrə və həcc ziyarətini yerinə yetirib (evlərinə) qayıdır, mən isə ancaq həcci yerinə yetirmişəm. Peyğəmbər: Biz Məkkəyə gəldiyimiz gecədə sən təvaf etmədinmi? deyə soruşdu. Mən: Xeyr! dedim. O buyurdu: Qardaşınla birlikdə Tən'imə get və ümrə üçün ihrama gir. Sonra filan yerdə görüşərik.Səfiyyə dedi: Mən elə güman edirdim ki, (heyzli olduğum üçün) onları (yoldan) saxlayacağam. Peyğəmbər: Zavallı qadın! Məgər sən qurban günü təvaf etməmisən? O: Etmişəm dedi. Peyğəmbər: Zərər yoxdur, gedək! (Buxari 1561, Muslim 2988, 1211/128)

 

حديث عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَنْ يُرْدِفَ عَائِشَةَ وَيُعْمِرَهَا مِنَ التَّنْعِيمِ

 

760. AbdurRəhman İbn Əbu Bəkr y rəvayət edir ki, Peyğəmbər r ona Aişəni tərkinə alıb (Tənimə) aparmağı, (Aişə niyyət edib ihrama girdikdən sonra) ziyarət boyu onu müşayiət etməyi əmr etmişdir. (Buxari 1784, Muslim 2995, 1212/135)

 

حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ عَنْ عَطَاءٍ؛ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ، فِي أُنَاسٍ مَعَهُ، قَالَ: أَهْلَلْنَا، أَصْحَابَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ عُمْرَةٌ قَالَ عَطَاءٌ، قَالَ جَابِرٌ: فَقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ، فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحِلَّ، وَقَالَ: أَحِلُّوا وَأَصِيبُوا مِنَ النِّسَاءَ قَالَ عَطَاءٌ، قَالَ جَابِرٌ وَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ، وَلكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ؛ فَبَلَغَهُ أَنَّا نَقُولُ: لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا، فَنَأْتِي عَرَفَةَ تَقْطُر مَذَاكِيرُنَا الْمَذْيَ قَالَ، وَيَقُولَ جَابِرٌ، بِيَدِهِ هكَذَا، وَحَرَّكَهَا؛ فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ للهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ، وَلَوْلاَ هَدْيِي لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ، فَحِلُّوا فَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِى مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ فَحَلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا

 

761. Ata İbn Əbi Rəbah rəvayət edir ki, Cabir İbn Abdullahdan y eşitdim: Biz, Peyğəmbərin r səhabələri xalis olaraq, bərabərində ümrə olmayaraq həcc niyyətiylə ehrama girdik. Ata dedi ki, Cabir y dedi: Peyğəmbər r Zül Hiccənin dördü sübh tezdən (Məkkəyə) gəldi. Biz də ora gəldikdə Peyğəmbər r bizlərə ehramdan çıxmağımızı əmr etdi və: Ehramlarınızdan çıxın və qadınlarınıza sahib olun deyə buyurdu. Ata dedi ki, Cabir y dedi: Lakin Peyğəmbər r qadınlarla cinsi münasibət etmələri xüsusunda kəsin bir əmr vermədi. Lakin qadınları ərləri üçün halal etdi. Bizimlə Ərafa günü arasında ancaq beş gün qaldığı halda qadınlarımızla cinsi münasibət etməyimiz və nəticədə zəkərlərimiz məni axıdaraq Ərafata çıxmağımızı əmr edir deyə söylədiyimiz Peyğəmbərə r çatdı. Ata: Cabir y işarə edər və əlini hərəkət etdirərək belə göstərirdi dedi. Peyğəmbər r ayağa qalxaraq buyurdu: Qəti olaraq biliniz ki, mən sizin Allaha ən təqalı olanınız, ən sadiqiniz, ən itaətkarınızam. Əgər yanımda qurbanım olmasaydı sizin ehramdan çıxdığınız kimi mən də ehramdan çıxardım. Belə olacağını bilsəydim özümlə heyvan gətirməzdim. Ona görə də ehramdan çıxın deyə buyurdu. Bizlər də ehramdan çıxıb Peyğəmbəri r dinlədik və itaət etdik. (Buxari 7367, Muslim 3002, 1216/141)

 

حديث جَابِرٍ، قَالَ: أَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيًّا أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ قَالَ جَابِرٌ: فَقَدِمَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رضي الله عنه بِسِعَايَتِهِ، قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: بِمَ أَهْلَلْتَ يَا عَلِيُّ قَالَ: بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ قَالَ، وَأَهْدَى لَهُ عَلِيٌّ هَدْيًا

 

762. Cabir y rəvayət edir ki, Peyğəmbər r Əliyə ehramı üzərində qalmasını əmr etdi. Cabir: Əli İbn Əbu Talib y Yəmən qənimətinin beşdə birini təslim almaq vəzifəsilə gəldi. Peyğəmbər: Ya Əli, nə niyyətlə ehrama girmisən? deyə buyurdu. Əli: Peyğəmbərin r ehrama girdiyi kimi ehrama girmişəm dedi. Peyğəmbər: Ehramında qal və qurbanını kəs. Sonra Əli y Peyğəmbərə r də qurban hədiyyə etdi (qurbanını gətirdi). (Buxari 4352, Muslim 3002, 1216/114)

 

حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهَلَّ وَأَصْحَابَهُ بِالْحَجِّ، وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْىٌ، غَيْرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَلْحَةَ وَكَانَ عَلِيٌّ قَدِمَ مِنَ الْيَمَنِ وَمَعَهُ الْهَدْيُ، فَقَالَ: أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذِنَ لأَصْحَابِهِ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، يَطُوفُوا بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إِلاَّ مَنْ مَعَهُ الْهَدْيُ، فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِى مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لأَحْلَلْتُ وَأَنَّ عَائِشَةَ حَاضَتْ، فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ؛ قَالَ: فَلَمَّا طَهُž


mylektsii.ru - - 2015-2018 . (0.186 .)